DÜNYA KUPASI FİNALİ
Nihayet final günü geldi. Yaşasın vuvuzeladan kurtuluş. Bu yazdığımı okuyan sadık bir izleyici zannedebilir ama değilim. Evde izlendiği için arada gözüm kayıyor. Futbolcular ne sebeple bilmiyorum ( açıklamaya kalkanı yakarım) sahaya minik, şirin çocuklarla çıkıyorlar. Onlarda kendi çaplarında özel bir anı paylaştıklarını düşünüyorlar. Sadece bir kez ve sadece bir futbolcunun eşliğindeki çocukla ilgilendiğini gördüm. Başlarını okşayın, gülümseyin! İlaç olsun diye bile yok. Final maçında FİFA ve GÜNEY AFRİKA CUMHURİYETİ başkanları başarı dilerken çocukların üzerinden uzanıp tokalaştılar. Tavır aynı. Çocuklar figür olarak oradalar. Dostlar alışverişte görsün mantığı...

AYLAR SONRA
Aylar sonra nihayet Ziyanın da yapacak başka işi yokmuş ki salona asılacaklara el atabildik. Fena olmadı. Güzel oldu da denilebilir. Ablamın tezhip ve minyatür çalışmaları ile Yektanın ebrusunu ve tabiiki olmazsa olmazlardan aynamızı astık. Çaya kahveye gelebilirsiniz. Balkonumuz da çok güzel. Harika ve kocaman ORİON ve KİPA tabela manzaralı. Manzaramız eşsiz. Arkadaşlar Çorluda dağ tepe yok. Orman yok. Yani keyifle izliyeceğiniz yaprakların yeşermesi, kızarıp sararması, ayın önce ışıklarını göndererek ardından olanca haşmetiyle dağın ardından ortaya çıkması yok. Sadece ORİON ve KİPA var. Çiçek bile yok doğru düzgün. İkliminden olsa gerek. Bu hem iyi hem de değil. Yani bahar aksırıkları yok. Ama baharın neşesi de yok. Off zaten yaz geldi. İlaç için arasan bir ağaç gölgesi YOK!

YAĞMUR
Yağmurun sesineeee baaak diye başlayan Erkin KORAY şarkısını söylemek vardı bugün ama olmadı olamadı. Aylar sonra temizlik zafiyetinden tül perdeye dönmüş pencerelerimi sildim. ...Ve bilin bakalım ne oldu? Çok mu zor? Yağmur yağdı hem de ne yağmur. Keşke tül perde halleri dursaydı. Akşamda yağmurun ıslağından ya da bilmem nesinden kaçan sivrilerin istilasına uğradık. Tombul tombul etrafımızda dolaşıyorlar. Bir terör estirdik. Ziya bir yandan ben bir yandan sıra sıra sivrisinek ölüleri. İnanmayan gelir ve elektrik süpürgesinin içindeki ölülerini sayar. Şimdide korkudan pencereleri açamıyoruz. Sineklik şart oldu.

YEŞNESİZ OLMAK ÇOK SIKICI
Kızımı yanımda istiyorum. Tatil oldu ama hala yeterince görüşemedik. Kampmış eh itiraf edeyim aslında ben de kampa gitmesini çok istiyorum ama özlüyorumda.. Hem de çokçok.
Ne biçim bir pazar günü bu? Tadı tuzu yok. Bir ay daha böyle

OOOOOOOOOOOOOOOOOoooooooooooooooooooooooooooooooooo
Ooooooooooo çok uzun zaman olmuş. Tembelliğimin tescili gibi değil mi? Aslında yazmayı başaramadığımdan. Bu arada yeni dönem başladı. Çerkezköy ve Çorlu MYO'da derslere başladım. Çorluda mat. Çerkezde Yaşam becerileri dersleri. Derslerim keyifli geçiyor. En azından benim için öyle. Arka planı öğrencilerim söyleyebilir. Öğrencilerim çok tatlılar. Onlara çok alıştım.

HAYAT BAYRAM OLSA

HAYAT BAYRAM OLSA
Yarın-23 Şubat 2011 Perşembe-yeniden Çerkezköy MYO ve Yaşam Becerileri dersi. Seviyorum bu dersi. Ders demek yanlış gelse de öyle. Oradaki öğrencilerimi de seviyorum. Çok güzel paylaşımlarımız oluyor. Tartışıyoruz, birbirimizi anlama üzerine çalışıyoruz.
Bana kolay gelsin.